Drogowskaz Duszy 2

1.

Uczymy ludzi Przebaczenia
Oni myślą – to bez znaczenia;
Dajemy ludziom pokarm Prawdy
Oni nie biorą go do gawry!

Bóg tak ocenia wszystkich ludzi
Jak każdy bardzo dlań się trudzi;
Ta ziemia jest winnicą Pańską
Ludzie idą drogą pogańską!

Niewierni raz danemu Słowu
Spici, staczają się do rowu;
Rzeka Styks zwana ludzi bierze
I każdą duszę się tam pierze!

Siedzą ludzie w ‘egona’ bunkrze
Każda dusza co grzeszy umrze;
Śmierć każda ludzi przyzwyczaja
Święty się tylko odzwyczaja!

2.

Kopułka na głowie wyrasta
Każdemu kto do Boga wzrasta;
I wiele oznak się pojawia
Anioł się przed człowiekiem zjawia!

Miłości człowiek poszukuje
Rozgląda się już gdy raczkuje;
Prawdziwą Miłością Jedyny
Gdy Dusza osiąga wyżyny!

Wszak ludzie Boga nie kochają
Na dno Tartaru się staczają;
Gdybyż wiedzieli – Bóg ich kocha
Materia to tylko Macocha!

Nie ma dla ludzi Przebaczenia
Przeciw Świętemu złorzeczenia;
Droga to Boga odrzucenia
I do Tartaru się stoczenia!

3.

Chodzą po Ziemi Duchy Święte
Linczują je paetze dęte;
Ciemności przeciw Światłu wojna
Szatana zysków krowa dojna!

Ludzie pragnący odpuszczenia
Muszą się leczyć z katochrzczenia;
Bóg nie wybaczy katolikom
Czort się zajmie ich egotyką!

Wzywa nas dziś: Odkatoliczaj
Pijackie grzechy swe rozliczaj;
Naród ludzi grzechem pijany
Raz już Potopem był skazany!

Pijani winem swoim mszalnym
Seksem czarcim pedzio-analnym;
Szans na Zbawienie już nie mają
Bo w grzechu swoim dalej trwają!

3.

Dołącz do Ludzi Oczyszczonych
Z jaskini grzechów odłączonych;
Największym grzechem zdrada Boga
Już lud ogarnia wielka trwoga!

Bóg daje same Dobre rzeczy
Diabeł nam Świętych dziś kaleczy;
Stań człowieku po Światła stronie
Będziemy razem tuż przy Tronie!

Król Odwieczny czeka na Ciebie
Zasiada On wysoko w Niebie;
Praw Dziesięć Jego strzeże Drogi
Szatan rzuca kłody pod nogi!

Ciesz się Pielgrzymie swym Nowym Dniem
Dharma Przykazań jest Twoim pniem;
Nie niszcz, nie kradnij, i nie zdradzaj
Wielbienia GURU DROGĄ chadzaj!

(c) by R.Z.M.